Recensie: Alma Mathijsen – Vergeet de meisjes

Alma Mathijsen - Vergeet de meisjes

 

Ik heb dit boek gekocht tijdens Boekie Night, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Dit was niet zo mooi als ik had verwacht en dat is altijd jammer 😕

De Amerikaanse journalist Fields reist naar Voorhorst om de beroemde schrijver Iris Kouwenaar te interviewen. Al gauw wordt hij overrompeld door een fascinatie voor de relatie tussen Iris en haar huisgenoot Kay. Hij dringt hun leven binnen en observeert de toewijding waarmee Kay haar steeds zieker wordende vriendin verzorgt. In hun eigen kleine wereld, tussen de muren van een slaapkamer, zijn de twee vrouwen aan elkaar overgeleverd.

Alma vertelde tijdens Boekie Night op een hele mooie én leuke manier over dit boek. Hoe langer ze over dit verhaal sprak begon mij dit steeds meer aan te spreken. De cover van het boek is eenvoudig, maar daarentegen is aan de binnenzijde van de omslag veel aandacht besteed.

Helaas kon Vergeet de meisjes mijn aandacht niet vasthouden. Ik vond de eerste 100 pagina’s wel gaan, maar daarna werd ’t voor mij te vaag en warrig. Niet altijd even duidelijk wanneer zich iets afspeelt en toen ik het boek uit had, had ik een onbevredigend gevoel.

Het stuk wat Alma heeft voorgelezen (en wat de doorslag voor mij gaf om het boek te kopen) vond ik erg mooi. Ze droeg dit ook erg mooi voor. Hierbij een klein stukje daarvan:

Ik herinner me hoe de anderen langzaam wegdreven.

Ik herinner me dat je bleef.

Ik herinner me dat je zei dat de stad niet langer van ons was.

Ik herinner me dat we vertrokken.

Ik herinner me de eerste keer sinds onze jeugd dat we Voorhorst binnen reden, klein vreemd Voorhorst.

Ik herinner dat dat alles er hetzelfde uitzag en totaal anders.

Ondanks dit mooie stuk, de leuke auteur en goede uitgeverij kan ik dit boek niet aanraden.

 

Lieve groetjes, Moontje

 

 

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: