Recensie: Ap Dijksterhuis – Bart

Wat een fantastische ochtend heb ik achter de rug en dit heb ik te danken aan Ap Dijksterhuis. Ik kende deze auteur niet, maar gelukkig nú wel! Bart is zijn fictiedebuut en zéker een succes, want dit is een enorme aanrader!

Het is 1982. Bart is vijftien jaar oud, charismatisch, vindingrijk en dichter in de dop. Hij wordt gevolgd door de ogen van zijn beste vriend Len die twee jaar ouder is maar desalniettemin in Barts schaduw staat, net als iedereen. Bart verlost zijn dorp van een potloodventer, graaft een oorlogsbunker uit en redt honderden vissen van de dood. Dan wordt hij voor het eerst van zijn leven verliefd. Hopeloos verliefd. Machteloos verliefd, zoals hij zelf zegt. Hij is vastbesloten om Romy te versieren op het aanstaande schoolfeest. Maar zou Barts bijzondere persoonlijkheid ook zijn achilleshiel kunnen worden?

Ik vind de samenvatting té veel prijsgeven en dat vind ik jammer. Was ook niet nodig geweest. Al moet ik wel zeggen dat het einde heel verrassend (en fantastisch) was. Ook de cover spreekt mij niet aan en op basis daarvan had ik Bart ook niet gekocht. Gelukkig luister ik met regelmaat naar de tips die ik krijg!

Dus ik ben kritisch over de samenvatting en de cover, maar niet over het verhaal. Daar heb ik alleen maar lovende woorden voor.

Bart is een korte roman voor jongeren en volwassenen over vriendschap, over opgroeien in de provincie in de jaren tachtig (de tijd van Dallas, bourbontoetjes en The Cure), maar Bart is vooral een roman over de mateloze verliefdheid en het aangrijpende lot van een wonderlijke jongen.

Als ik lees dat een roman voor jongeren en volwassenen is, dan denk ik “o jee, moet ik dit wel gaan lezen”. De jongen op de berg was ook voor beide generaties, maar dat kon ik in die roman ook merken. Té ‘makkelijk’ geschreven (zo ervaarde ik dat) en ik miste het mooie taalgebruik en diepgang. Blijkbaar kan het dus ook heel anders en dat heeft Ap met dit boek bewezen. Het verhaal zet je ook aan het denken en daar hou ik van.

Vanaf pagina 1 zat ik in het verhaal en het liet me ook niet los (vandaar in 1 ruk uitgelezen). Het werd steeds boeiender en spannender. De opbouw is écht geweldig. Dit geldt ook voor zijn schrijfstijl. Zó fijn.

Bart was mijn eerste boek wat ik las van deze hele goede schrijver en het zal zeker niet mijn laatste zijn!

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: