Recensie: Benedict Wells – Hard land

“Yessssss…de nieuwe van Benedict komt uit!

Dat waren mijn woorden op de dag dat ik dit goede nieuws ontving. 15 juni zou dé dag zijn, dus meteen deze roman gereserveerd. Nadenken? Niet nodig…een Wells…dat MOET goed zijn. Daar ging ik écht vanuit aangezien zijn vorige 3 romans ook prachtig waren. (zie mijn recensies hier)

Missouri, 1985. De moeder van de vijftienjarige Sam is ziek, zijn werkloze vader weet zich geen raad en sluit zich voor iedereen af. In een poging zijn ongelukkige thuissituatie te ontvluchten neemt Sam een vakantiebaantje in een oude bioscoop. Voor de duur van een magische zomer wordt alles op zijn kop gezet. Hij maakt vrienden, hij wordt verliefd op de mooie Kirstie en ontdekt geheimen over zijn woonplaats. Voor het eerst in zijn leven is Sam niet langer een onopvallende buitenstaander maar maakt hij deel uit van iets groters. Als zijn moeder overlijdt komt er een abrupt einde aan deze gelukkige maanden, en wordt Sam gedwongen om volwassen te worden.

Uiteraard is deze cover, mét en zonder kaft, ook weer heel mooi vormgegeven. Uitgeverij Meulenhoff is daar sowieso een expert in en daar zijn meerdere lezers het mij over eens, maar dat heb ik óók al vaker gezegd.

Op de cover staat bovenin: ‘van de auteur van Het einde van de eenzaamheid‘, maar dat is helemaal niet nodig. Voor mij is hij méér dan dat en kan ik zijn eerste boek niet bestempelen als zijn beste. Ik heb net zoveel genoten van Becks laatste zomer, Op het geniale af en nu dus van zijn vierde roman. Benedict is één van mijn lievelingsauteurs.

Hard land heb ik in 2 dagen uitgelezen. De vaart die in het verhaal zit maakte dit tot een pageturner. Boeiend, meeslepend en weer heel fijn en goed geschreven. Ik voelde me verbonden met Sam en ook de andere personages gingen al snel bij mij leven. Heel knap gedaan! Ik kan er kort of lang over schrijven, maar het komt er simpelweg op neer dat ik geen minpunten aan deze roman heb ervaren.

Het plot van Op het geniale af noemde ik geniaal, maar daar deed Hard land niet ver van onder…wauw. Dit moest echt even bezinken hoor.

Quote uit Hard land:

Kind zijn is een bal opgooien, volwassen worden is het vallen van de bal

Maarrrrrr…na dit alles gezegd te hebben moet ik wél zeggen dat er 1 groot nadeel is dat Hard land onlangs is uitgekomen, en dat is: dat we nu weer héél lang moeten wachten op zijn volgende roman! 😉

Alvast heel veel koop- en leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: