Recensie: Clélie Avit – Ik ben er

Ik ben het helemaal eens met de quote op de cover dat dit een prachtig liefdesverhaal is. Het boek heb ik twee jaar geleden bij de bieb geleend en heb ik nooit helemaal los kunnen laten. Ik vond het zo mooi dat ik Ik ben er afgelopen week heb aangeschaft. Soms moet je een boek gewoon hebben. 😍

Sinds zeven maanden voelt Elsa niets meer: geen kou, geen honger, geen pijn en vooral geen angst. Ze is in coma. Thibault wordt gekweld door verdriet en woede, sinds de dag dat zijn broertje een auto-ongeluk veroorzaakte waarbij twee jonge meisjes omkwamen.
Als hij – geteisterd door slaaptekort – de verkeerde ziekenhuiskamer binnenloopt, ziet hij Elsa roerloos in haar bed en besluit tegen haar te praten. Ze praat niet terug, maar hij weet zeker dat ze hem hoort. Terwijl de doktoren, vrienden en familie hun hoop voor Elsa’s herstel verliezen, groeit in Thibault juist de overtuiging dat ze voor elkaar bestemd zijn.

Het verhaal is ‘makkelijk’ geschreven, heeft korte hoofdstukken en geschreven vanuit de ik-vorm. Het is geen dikke pil en dat is maar goed ook. Wegleggen is namelijk heel moeilijk. Je blijft nieuwsgierig hoe het verder gaat. Ik vond het een heel bijzonder, en vooral niet standaard, verhaal.

Ik heb dit boek aan mijn moeder uitgeleend en zij vond het ook een mooi liefdesverhaal. Alleen had ze een kritiekpuntje bij het plot. En tja…dat is persoonlijk, maar ik hou daarvan. Als nú nog niet je nieuwsgierigheid is gewekt…?! 😃

Ik ben blij dat ik dit heb gekocht en ga het zeker snel herlezen.

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: