Recensie: Ildefonso Falcones – De schilder van Barcelona

Op naar Barcelona! Dát dacht ik toen ik De schilder van Barcelona, met een traantje, dichtsloeg. 22 september jl. kwam deze roman uit, dus ik ging meteen naar de winkel.

Ik ging voor de paperback, maar toen ik de hardcover zag (en voelde) kon ik het niet laten om dáármee naar de kassa te gaan. Complimenten voor de vormgeving hoor…TOP! 🤩

Barcelona, 1901. Er heerst grote sociale onrust in de stad: de armoede van de laagste klassen botst met de luxe van de grote boulevards, waar steeds meer schitterende gebouwen verrijzen.

Dalmau Sala, een arme kunstenaar, zit gevangen tussen deze twee werelden. Aan de ene kant die van zijn familie, en van Emma, zijn grote liefde, die actief de arbeidersstrijd steunen. Aan de andere kant die van het werk in de keramiekfabriek van zijn mentor Don Manuel Bello, een rijke, conservatieve bourgeois. Daar bevindt hij zich in het hart van het artistieke milieu en krijgt hij fantastische opdrachten van de gegoede burgerij. Dalmau worstelt om zijn eigen pad te vinden, als man en als kunstenaar. Welke kant kiest hij?

Enkel complimenten geven voor de vormgeving is, gelukkig, niet genoeg. Dat zou een enorme tegenvaller zijn geweest. Ik had wel één ding besloten: NIET vergelijken met zijn schitterende roman De kathedraal van de zee. Dat is lastig, maar het is me gelukt! 👊🏼 Uiteraard had ik hoge verwachtingen, maar ik ben gewoon gaan lezen en heb me laten verrassen.

In het begin vond ik het niet écht een ‘historische’ roman. Dit veranderde wel en op een fijne manier. Langzamerhand kreeg je steeds meer te weten over de situatie daar destijds. Geen geschiedenisles, maar precies de juiste én een hele goede balans tussen de historie en het ‘verhaal’. Voor mij is dat erg belangrijk, want ik ben niet altijd een fan van historische romans. Vaak afwachten dus…

Het leven van zijn grote liefde Emma sprak mij heel erg aan en had ook een grote rol in dit verhaal. Zowel de levens van Dalmau als Emma vond ik interessant. En dan niet te vergeten hun relatie. Heel mooi beschreven allemaal. Een ‘heftige’ relatie die knap op papier is gezet. Aangrijpend en met de nodige spanning.

Een schitterend verhaal met bijzondere personages wat goed is opgebouwd en uitgewerkt. En die schrijfstijl…wauw! 👌🏼 Voor de kunstliefhebbers onder ons is dit boek ‘kaasje’ kun je wel zeggen!

Deze nieuwe Falcones is wéér een dikke pil, maar het was precies goed zo en het verhaal is tot een mooi einde gekomen.

Een enorme aanrader!

 

Lieve groetjes, Moontje

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: