Recensie: Ish Ait Hamou – Het moois dat we delen

Dit boek werd mij onder de aandacht gebracht door Boekhandel van Piere. Deze auteur kende ik zo 1-2-3 niet bij naam tot de medewerkster aangaf dat hij jurylid van So you think you can dance was. “Och ja…hij. Tjee, wist niet dat hij schrijver is.”, waren mijn woorden.

Ze gaf aan dat ze zich hier zo op verheugde, want zijn eerder geschreven roman was ook prachtig. Omdat hij één van de gasten morgen is bij Boekie Night, vond ik het leuk om deze vóór die avond te lezen. Dit kon ook niet snel genoeg, want Het moois dat we delen is fantastisch!

Soumia en Luc wonen in dezelfde buurt, maar kennen elkaar niet. Zij probeert wanhopig het verleden achter zich te laten. Hij leeft in en met het verleden. Wanneer ze elkaar bij toeval leren kennen, komen ze voor verscheurende keuzes te staan.

Zoals ik hierboven schreef is dit een fantastische roman. Ik kan er geen ander woord voor verzinnen. ‘Mooi’ volstaat niet. Zowel de voor- als achterkant zijn perfect bedacht. πŸ‘ŒπŸΌ Ook ben ik helemaal weg van de quote op de achterkant:

Heel soms komen twee verwoeste wegen samen op een hoopvol kruispunt

Als je het boek eenmaal hebt gelezen is deze quote veelzeggend…

In het begin weet je nog niet waarom Soumia in de gevangenis heeft gezeten. Dus alleen dΓ‘t feit zorgt er al voor dat ik niet kon stoppen met lezen. De gevoelens (veel verschillende) zijn, zowel van Soumia als van de oude man Luc, enorm goed beschreven. Ik kon me goed inleven in beide personen.

Als ik aan dit boek terugdenk denk ik vooral aan angst, schuld, vertrouwen, maar vooral ook aan vergeving. Aangrijpend verhaal en een must-have!

Uiteraard heb ik meteen zijn andere roman CΓ©cile gekocht! πŸ˜€

 

Lieve groetjes, Moontje

 

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: