Recensie: Jón Kalman Stefánsson – Zomerlicht, en dan komt de nacht

Jón Kalman Stefánsson - Zomerlicht, en dan komt de nacht
Jón Kalman Stefánsson – Zomerlicht, en dan komt de nacht

Voor de tweede keer aan dit boek begonnen. De eerste keer las ik het de week voordat ik op vakantie ging. Dit schoot niet op en ik was vaak afgeleid. Téveel dingen die ik moest doen, enz. enz. Zó jammer is dat dan en al helemaal als je een boek in je handen hebt waar enkel goede recensies over zijn geschreven. Dus nu was het zover…poging 2. Dit keer werd ik in het boek gezogen en bevond me na enkele pagina’s in IJsland (zó beeldend schrijft Jón Kalman Stefánsson).😉👍

In ‘Zomerlicht, en dan komt de nacht’ schrijft Jon Kalman Stefánsson over een klein IJslands dorp, waar de bewoners dolen in het labyrint van de menselijke ziel. Iedereen strijdt op zijn manier tegen de lethargie, een gevaar dat in de kleine gemeenschap op de loer ligt. Stefánsson schrijft met mededogen over het dorp, waarin de komst van een restaurant met veel wantrouwen wordt bezien en een affaire de gemoederen lang bezighoudt. Het einde van ‘Zomerlicht, en dan komt de nacht’ van Jon Kalman Stefánsson zal daardoor als een mokerslag aankomen en de lezer niet meer loslaten.

Ik ben altijd een beetje huiverig voor een boek met losse verhalen, maar als ’t dan toch één geheel is word ik daar weer heel blij van. Dat is hier het geval. Deze auteur beschrijft de problemen/gebeurtenissen van de verschillende bewoners erg goed, maar vooral ook mooi. Personages komen in andere verhalen weer terug en dat maakt Zomerlicht, en dan komt de nacht extra leuk.

Het paard op de cover vond ik minder mooi (kon ’t niet laten om dat te zeggen 😉), maar past wel bij het verhaal.

Over zijn schrijftstijl: prachtig, maar wel behoorlijk literair geschreven. Heel soms zelfs een beetje ‘té’ voor mij, maar buiten dat kan ik niet anders dan dit boek aanraden!

 

Lieve groetjes, Moontje

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: