Recensie: Josha Zwaan – Parnassia

Josha Zwaan – Parnassia

Ongelooflijk…wat een mooi verhaal! In 2 dagen uitgelezen, want dit is té mooi om er langer over te doen. 👌🏼😍

Een joods meisje duikt onder bij een christelijk gezin, waar zij vervreemdt van haar eigen familie en tradities. Een indringende roman over de nasleep van onderduiken tijdens de Tweede Wereldoorlog en de schadelijke effecten van het leven met een geheim. Maar ook over een moeder-dochterrelatie en over het belang van het kennen van je wortels.

Parnassia stond al een hele poos op mijn lijst en eindelijk stond ie dan in de kast…maar niet voor lang!

Wilde snel aan dit boek beginnen. Hoor(de) er tenslotte alleen maar goeds over. En dat kan ik inmiddels bevestigen. Fantastisch! Ik was behoorlijk onder de indruk van het verhaal en moest daarom écht even ‘bijkomen’ toen ik dit boek uit had.

In het verhaal gaat het verleden en heden door elkaar heen. Ik vond dat niet vervelend om te lezen. Duidelijk en niet verwarrend (maar ik ging er dan ook als een sneltrein doorheen😉).

Wat An/Rivka allemaal als joods meisje, maar ook als tiener en later als volwassen vrouw heeft meegemaakt is heftig. Vooral de invloed en consequenties die de oorlog heeft gehad op haar huwelijk met Joost en haar gezinsleven vond ik aangrijpend om te lezen.

Moeder en dochter hebben geen hechte band, maar tóch wil Sandra veel weten over het leven van haar ouders en haar eigen jeugd. Dit naar aanleiding van het overlijden van haar vader en de schriften die ze van hem heeft gelezen. Er volgen vele gesprekken en wandelingen met haar moeder. De kracht die de moeder heeft om dit opnieuw op te rakelen, maar daarentegen het begrip dat Sandra heeft voor haar moeder is prachtig geschreven. Je kunt je in beide personages goed verplaatsen.   

Parnassia is één van mijn toppers!

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

 

 

 

 

 

 

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: