Recensie: Judith Fanto – Viktor

Wat een mooie roman! En complimenten voor de cover hoor! 😍 Ik vond het geen pageturner en heb nog vrij lang over het boek gedaan. Dit lag vooral aan het eerste deel. In tegenstelling tot vele anderen heb ik moeten wennen aan de afwisseling van heden en verleden. Ik vond het iets minder vlot doorlezen en bij mij ontbrak er daardoor wat inlevingsvermogen. Ik vermoed dat dat écht aan mij heeft gelegen en niet aan de manier van schrijven.

Wenen, 1914. De zesjarige Viktor Rosenbaum redt weeskind Bubi uit een vijver in het Praterpark. Tussen hen ontstaat een levenslange vriendschap en Bubi wordt opgenomen in de gegoede Weens-Joodse familie. Viktor, die maar niet wil deugen, ontpopt zich als patser en rokkenjager en maakt geen van zijn vele studies af, tot groot verdriet van de intellectuele Rosenbaums. De Anschluß in 1938 vormt een keerpunt: met heldhaftige vindingrijkheid en brutaliteit beschermt Viktor iedereen die hij liefheeft.

Nijmegen, 1994. Geertje Rosenbaum, de jongste telg van de familie, rebelleert tegen de angst en schaamte waarmee de Rosenbaums hun Joodse identiteit beleven. Wanneer houdt haar familie nu eindelijk op met onderduiken? En waarom wordt Viktor, de broer van haar grootvader, doodgezwegen? Als Geertje op onderzoek uitgaat, stuit ze op een onwaarschijnlijk familiegeheim.

Vanaf deel 1 vond ik het steeds mooier worden en kreeg ik gevoel bij het verhaal en de personages. Daardoor ging ik er steeds meer van genieten en kon ik het boek moeilijker wegleggen. Ik werd nieuwsgierig naar de afloop.
Die spanning heeft ze, voor míj uiteindelijk, goed op kunnen bouwen. De stamboom voorin vond ik handig en scheelde wat schrijfwerk. Ik heb namelijk tóch nog vaak teruggekeken.

Het was een indrukwekkend verhaal met een geweldig einde. Hoewel het verhaal niet is blijven nadreunen, zou ik Viktor wel zéker aanraden om te lezen.

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: