Recensie: Judith Koelemeijer – Hemelvaart

Judith Koelemeijer - Hemelvaart
Judith Koelemeijer – Hemelvaart

Nou, eindelijk was ’t dan tijd voor Hemelvaart. Waarom heb ik hier in godsnaam zo lang mee gewacht??? Net als Het zwijgen van Maria Zachea was dit ook weer een ge-wél-dig boek! 😍👍

Zomer 1985. Zes meisjes vieren vakantie op de Griekse eilanden. Ze hebben net eindexamen gedaan en het leven lijkt één grote belofte. Totdat er de laatste nacht een ongeluk gebeurt. Met vijf meiden, zes rugzakken en een doodskist keren ze naar huis terug.
Judith Koelemeijer was één van hen. In haar eerste autobiografische boek ontrafelt ze dit dramatische verhaal uit haar jeugd. Hoe kon ze haar vriendin Annette zo plotseling verliezen?
De zoektocht voert haar terug naar Paros, naar de ouders van Annette, de vriendinnen van vroeger en de Duitse jongens die bij het ongeluk betrokken waren. Wat deed de dood van Annette met hún leven? En waarom lopen hun herinneringen aan die fatale nacht zo uiteen?
Hemelvaart is een aangrijpend verhaal over vriendschap, schuld en de pijn van het volwassen worden.

Zoals hierboven staat is dit verhaal aangrijpend. De belevenissen en gevoelens van álle personages zijn zo beschreven dat je het gewoon ook voelt. Het was net alsof ik zélf mijn vriendin had verloren. Ook heftig om te lezen hoeveel er bij komt kijken om de kale feiten te achterhalen. Zó goed geschreven!

Hemelvaart is nu het tweede boek dat ik heb gelezen van Judith Koelemeijer, en allebei zijn dit aanraders. Twee mooie verhalen in een mooie en fijne schrijfstijl.

Op naar de winkel en veel leesplezier zou ik zeggen!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: