Recensie: Koos Terpstra – Het eiland

FANTASTISCH! Dát is het goede woord voor deze roman. Vanaf het begin werd ik in het verhaal gezogen en het liet mij niet meer los. Ik was hier heel benieuwd naar en ben nu zó blij dat ik dit recensie-exemplaar van Uitgeverij Ambo|Anthos heb mogen ontvangen, want dit is een échte must-read!

Koos Terpstra verzint in Het eiland zijn eigen jeugd tot het een jeugd is die hem bevalt. Zo ontstaat een verzonnen familiegeschiedenis op een eiland waar alles mogelijk is.

Waar begin je een zoektocht naar je jeugd? Wat is belangrijk? Hoe betrouwbaar zijn herinneringen? Een man gaat op zoek naar zijn jeugd op het eiland Texel. De enige zekerheid die hij heeft is dat het eiland het eiland was en is: waar de zee begint kun je niet verder, waar de zee begint houdt het eiland op. Hij reist van heden naar verleden en terug, puzzelend en fantaserend. Een familiegeschiedenis, een herinnering, een anekdote, een ontmoeting, een historisch feit of een reünie; telkens vindt hij een nieuwe invalshoek, telkens vindt hij een nieuwe waarheid, en langzaam bouwt het verhaal zich op.

Het eiland is niet écht een doorlopend verhaal, maar het is toch één geheel. Heel knap hoe hij dit zo heeft weten neer te zetten. Het wisselt af met vertellingen, gesprekken, versjes, liedjes en losstaande woorden en zinnen. (zie onderstaande foto) Normaal gesproken ben ik daar geen fan van, maar nu bleef het interessant, boeiend en meeslepend.

Zijn taalgebruik is prachtig en je geniet van iedere zin. Korte hoofdstukken en de verschillende stijlen horen bij het verhaal. Het was niet storend of verwarrend. Dat kan namelijk weleens het geval zijn, maar nu had dit geen invloed op mijn focus en/of mijn enthousiasme.

Als ik het boek in de winkel had opengeslagen had ik er misschien even vreemd tegenaan gekeken en getwijfeld of het mijn ‘ding’ zou zijn. Dit vanwege die versjes/liedjes e.d. Zo zie je maar dat het heel goed en leuk is dat je kennismaakt met andere schrijfstijlen en nieuwe auteurs. Ik kan nu met volle overtuiging zeggen dat ik me al verheug op een nieuwe roman van Koos Terpstra.

De schrijver

geef me een appel en ik maak een boomgaard

geef me je benen en ik geef je een reis

geef me een vrouw en ik maak je een kind

geef me een zin en de verhalen zullen naar je toe stromen

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: