Recensie: Marjan Kamali – De boekhandel van Teheran

Eerder heb ik geschreven dat De boekhandel van Teheran een recensie-exemplaar van Uitgeverij Ambo|Anthos is. Ik heb mezelf hiervoor aangemeld, maar helaas heeft dit verhaal mij niet zo ‘gepakt’ als dat ik had gedacht en gehoopt. Voor de cover enkel complimenten, want die is prachtig!

Teheran, 1953. Roya brengt de uren na school graag door in de boekhandel van meneer Fakhri, die vol staat met boeken, pennen, inktpotjes en schrijfpapier. De kasten met literatuur en poëzie oefenen de grootste aantrekkingskracht op haar uit. Wanneer Roya op een dag een andere jonge klant ziet, Bahman, is het liefde op het eerste gezicht. Roya heeft met Bahman afgesproken op een plein, om samen naar een huwelijksloket te gaan, maar op de bewuste dag wordt er een coup gepleegd die Iran voor altijd zal veranderen. In de chaos komt Bahman niet opdagen. Wekenlang zoekt Roya hem, maar het mag niet baten.Tot bijna veertig jaar later, wanneer Roya door een speling van het lot eindelijk de kans krijgt om Bahman de vragen te stellen die haar al die tijd achtervolgd hebben.

Als je de achterkant in zijn geheel leest, weet je al redelijk het verloop van het verhaal. De details uiteraard nog niet, maar de opzet wel. Dit hoeft geen punt te zijn en veel lezers vinden dat niet vervelend, maar ik vind het jammer. Ook wil ik ingaan op de quote van de Cosmopolitan, want die vergelijking klopt als een bus en had niet op de achterkant hoeven staan. Dit had zelfs invloed met het lezen. Althans zo heb ik dat ervaren.

‘The Notebook, maar dan beter’.

De film ‘The Notebook’ heb ik gezien, maar het boek heb ik niet gelezen. De film is prachtig en ik heb heel wat zakdoekjes nodig gehad. Ik denk als De boekhandel van Teheran ook verfilmd was, het resultaat hetzelfde zou zijn geweest. Helaas heeft mij het boek niet op deze manier kunnen grijpen. Het liefdesverhaal vond ik niet krachtig genoeg, terwijl dit wel de bedoeling had moeten zijn. Ik ‘voelde’ de liefde niet. Ik vergelijk ook misschien iets teveel met bijvoorbeeld De japanse minnaar of De verliefden

Laat je nu niet te veel beïnvloeden door mijn mening, want ik denk simpelweg dat dit boek gewoon niet aan mij was besteed. Het verhaal is mooi en als je méér leest in dit genre dan geniet je vast volop. Het gaat inderdaad, zoals beschreven, over verlies, troost en de speling van het lot. Daar komt bij dat het zeer toegankelijk is geschreven. Voor mij was het een lekker tussendoortje en voor vrouwen die houden van een enorm romantisch verhaal is dit een échte aanrader!

 

Lieve groetjes, Moontje

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.