Recensie: Mathijs Deen – Het lichtschip

(vanwege de lengte staat de samenvatting onderaan)

Yessss…ik kan het enthousiasme van de boekhandel delen!!!! Deze roman heb ik gekregen met Kerstmis en daar ben ik heel blij mee. Ik had bedacht om ’t in één keer uit te lezen. Dat is ook gelukt en daarom heb ik er waarschijnlijk extra van genoten. Een échte aanrader!

Op de cover van Het lichtschip staat een geitenbokje. Dáár kan ik niet zo enthousiast over zijn. Ik hou niet van afbeeldingen van dieren, maarrrrrr…net als bij de prachtige roman De vlucht kijk ik hier nu heel anders tegenaan en dat vind ik leuk. Dus eigenlijk heel goed bedacht door de uitgeverij! 👌🏼

Een dikke roman? 👉🏼 nee, een spannende page-turner? 👉🏼 nee, een moeilijk verhaal? 👉🏼 nee.

Wat dan wel??? Het lichtschip is een klein en ó zo prachtig verhaal van een aantal bemanningsleden op een schip en niet te vergeten een heel bijzonder bokje. Mathijs schrijft heel fijn en toegankelijk. Op zoek naar diepgang? In dat geval zou ik niet twijfelen, want dit verhaal heeft meerdere lagen en bleef bij mij nog lang in mijn gedachten.

Ik voelde, beleefde en ervaarde…dussss…zéker niet het laatste boek wat ik van deze auteur heb gelezen!

Heel veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

Voor de bemanning van het lichtschip Texel is het leven voorspelbaar, de leefruimte beperkt en de beloning gering. De mannen lopen wacht, doen weermetingen, noteren de namen van passerende schepen en houden het licht brandende. Bij storm rukt het schip aan de ketting, in dichte mist loeit de misthoorn, op heldere nachten zijn de sterren ontelbaar. En na vier weken mogen de mannen weer naar de wal. Daar kijken ze reikhalzend naar uit. In het middelpunt van de kleine gemeenschap staat de kok, die drie keer per dag de maaltijd verzorgt. Het eten biedt troost en houvast in het geïsoleerde bestaan. Alles gaat zijn gang, tot de dag dat de kok een levend geitenbokje meeneemt aan boord, om te slachten voor een stoofpot. De komst van dit jonge, springerige beest gooit de vaste routine van het schip in de war en zet de verhoudingen op scherp. Wat begint als een welkome onderbreking van de saaie regelmaat ontwikkelt zich algauw tot een splijtzwam die sluimerende angsten wakker schudt en slachtoffers maakt.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: