Recensie: Nicolien Mizee – Moord op de moestuin

Dat ik deze roman moest kopen was puur overmacht. 🤷🏼‍♀️ Ik had nog geen enkel boek van Nicolien gelezen en aangezien zij op de Literaire Manifestatie in Den Bosch één van de gasten was, wilde ik tóch met haar als auteur ‘kennismaken’. Daar komt bij dit boek werd uitgekozen als Boek van de Maand Februari door het boekenpanel van DWDD, dus daarom stond ik opnieuw bij de kassa.

Thijs en Judith zijn amper getrouwd wanneer Thijs een hartaanval krijgt. Op de dag dat hij thuiskomt uit het ziekenhuis slaan de buren aan het verbouwen. Schoonzus Cora en zwager Ab besluiten dat een pan soep niet afdoende is: er dient stevig uitgerust te worden. Daartoe wordt een boswachterswoning gehuurd op een landgoed, voor de hele zomer maar liefst, met zijn vieren. Echter: nergens op aarde is het écht rustig, en eenmaal op het landgoed aangekomen blijkt daar een verbeten strijd gaande, ogenschijnlijk over een boom. Een strijd die op bloedstollende en evenzeer dolkomische wijze uit de hand loopt.

Ik vind ’t wel jammer dat er diverse quotes op de voorkant staan geschreven. Dit maakt de cover er niet mooier op.
Vrij Nederland geeft aan dat het je lachspieren aan het werk zet en dat was inderdaad ook het geval. Er staat met regelmaat op een boek dat een verhaal humoristisch is, maar dan is het blijkbaar niet míjn humor. Dit keer wel. 🤣 Met een glimlach lezen, héérlijk!

De tekening in de omslag van het landgoed en tuintjes (incl namen van de personages) vind ik super leuk én handig. Leuk om zo nu en dan terug te kijken (zie foto). Ik bevond me ook écht tussen de moestuinen en het is dat ik geen groene vingers heb, want anders krijg je zin om er zelf één te beginnen. 👊🏼

Nicolien heeft een fijne en hele vlotte schrijfstijl. Ik weet niet of ik haar andere romans ga lezen, maar dit boek was zéker een succes.

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

 

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.