Recensie: Paolo Cognetti – De buitenjongen

Paolo Cognetti - De buitenjongen
Paolo Cognetti – De buitenjongen

Net als De acht bergen is dit een schitterend verhaal! Ik twijfelde even of ik dit boek wel zou kopen, omdat ik met regelmaat minder positieve reacties voorbij zag komen. Onvoorstelbaar, want voor mij is De buitenjongen iedere euro waard!

Een eenzame man van dertig merkt dat zijn leven in Milaan is vastgelopen. Hij mist de bergen van zijn jeugd, waar hij al tien jaar niet meer is geweest. Daarom besluit hij een hut te huren op tweeduizend meter hoogte en een paar maanden lang te leven op een manier waar hij vroeger stiekem van droomde: zielsalleen, omringd door wat dieren en zijn favoriete boeken. Het leven in de bergen is eenvoudig, hij hakt hout, legt een tuin aan, maakt vuur. En langzamerhand sterkt hij aan en herontdekt hij wat hij in de loop der jaren was verloren. Wekenlang ziet hij niemand, tot er ineens toch een gestalte opdoemt.

Dit boek vormt een logisch geheel met De acht bergen en mijn advies is daarom ook om ze in volgorde te lezen. Vergelijken is iets wat je absoluut NIET moet doen! Dat zou jammer zijn.

Het grote verschil tussen deze twee verhalen is dat Pietro (hoofdpersoon) in De buitenjongen heel dicht bij zichzelf blijft. Zó intens en mooi ge- en beschreven…meesterlijk noemen ze dat!👌

In één ruk en in alle stilte dit boek uitgelezen! 😍

Veel leesplezier!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

 

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: