Recensie: Raynor Winn – De wilde stilte

(De samenvatting staat onderaan, want die is vrij lang.)

Toen ik hoorde dat Raynor Winn een vervolg op Het Zoutpad had geschreven, was het alleen maar logisch dat ik meteen dit boek ging reserveren. Tjee, wat had ík veel zin in De wilde stilte. En die cover…wauw…wat past die mooi bij Het Zoutpad. Complimenten hoor!

In veel boekhandels zie je de twee boeken van Raynor enkel liggen bij de reisverhalen. Dat is eigenlijk jammer, want op deze manier missen veel lezers deze prachtige verhalen. Ik kijk in een boekhandel nooit bij dat genre, dus ik ben blij dat ik getipt ben over Het Zoutpad en daardoor ook dit boek heb gelezen.

Ik ben altijd een beetje huiverig voor een vervolg. Vaak valt dat tegen, maar nu absoluut niet. Ik ben zéér onder de indruk en vol enthousiasme. Jammer dat het uit was en ik wil snel meer (en ander) werk van haar lezen.

Bovendien schrijft ze niet enkel een/haar verhaal, maar brengt ze meteen een boodschap over. Ze zet je al tijdens het lezen aan het denken en niet alleen als je het boek dichtklapt. Dat is altijd bijzonder en daardoor blijft een verhaal zo lang hangen. Maaaarrrrr…je ‘moet’ wel éérst Het Zoutpad hebben gelezen, want anders komt dit verhaal minder tot haar recht.

Heden en verleden wisselen zich elkaar af en zo leer je Raynor en Moth, en hun relatie, nog beter kennen en begrijpen. Tevens vertelt ze over haar moeder (heel mooi), de totstandkoming van haar boek en wat dit met zich meebrengt/heeft gebracht. Super leuk om te lezen en het loopt mooi in elkaar over.

Hoop, bewondering, kracht, lef en liefde. De liefde tussen hen brengt ze zó goed over. Mooie liefde tussen twee mensen en dan praat ik niet over zoetsappige passages, maar over intimiteit en intensiteit in de puurste vorm.

Heb je leesuurtjes over (wel in alle rust)? Ga snel naar de winkel en lees ze vooral in de goede volgorde.

Veel leesplezier!

Raynor en haar man hebben op het South West Coast Path de redding van de natuur ontdekt. De terugkeer naar een normaal bestaan blijkt moeilijk, maar een oude boerderij in Cornwall wordt hun redding.

Sinds Raynor en haar man Moth hun huis kwijtraakten en alleen met een rugzak en een tentje de bijna duizend kilometer aflegden van het South West Coast Path, en ze maanden lang leefden aan de wilde en winderige kustlijn van Engeland, voelen de kliffen, de lucht en de rotsachtige bodem aan als hun thuis. Moth had een terminale diagnose, maar tegen elke medische verwachting in lijkt hij in de natuur te zijn opgeleefd. Zo ontdekken Raynor en Moth op de ruige strook tussen land en zee dat alles mogelijk is.
Als ze uiteindelijk terugkomen in de bewoonde wereld, blijkt een dak boven je hoofd nog geen thuis. De terugkeer naar een normaal bestaan blijft moeilijk – totdat een ongelooflijk gebaar van iemand die hun verhaal heeft gelezen alles anders maakt. De kans nieuw leven te blazen in een prachtige, oude boerderij diep in de heuvels van Cornwall en het door landbouw verarmde land stukje bij beetje terug te geven aan de natuur, wordt hun redding. Het wordt het nieuwe pad dat zij volgen.
De wilde stilte is een verhaal van hoop, en van een levenslange liefde die sterker is dan al het andere. Het is een even helder als fijnzinnig verhaal over de instinctieve verbinding tussen onze ziel en de natuur, en hoe belangrijk die is voor ons allemaal.

Lieve groetjes, Moontje

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: