Recensie: Saskia Goldschmidt – Schokland

Saskia Goldschmidt - Schokland
Saskia Goldschmidt – Schokland

Zowel De voddenkoningin als De hormoonfabriek waren prachtig, maar deze roman spant de kroon! Hoe is het mogelijk dat ik vooraf aan de lezing met deze fantastische auteur getwijfeld heb om Schokland te kopen. Ik vroeg me af of dit wel mijn ‘soort’ boek was. Nou dáár is dus geen twijfel over mogelijk…dat is het zéker! 😍👌

De grond onder het Hogeland van Groningen beeft. Eerst nauwelijks voelbaar, maar langzaamaan wordt het sterker. Als de bodem onder hun voeten steeds instabieler wordt, proberen Femke, haar moeder Trijn en haar grootvader zowel de boerderij als hun eigen leven onder controle te houden. Femke is in haar element tussen de dieren op de boerderij en de gedroomde opvolger van de melkveehouderij van haar grootouders. Haar moeder daarentegen deed ooit een poging aan het boerenbestaan te ontsnappen maar is tegen haar zin teruggekeerd. Sindsdien is ze nooit meer van het erf afgekomen. De spanning tussen moeder en dochter over de te volgen koers groeit. Femke wil verduurzamen, Trijn ziet dit als een aanval op de traditie. Van oudsher ontvlucht Femke de wrokkige stiltes door het uitgestrekte rietland in te gaan, waar ze tussen de kuifeenden en reigers haar weg hervindt.
Terwijl de scheuren in hun muren groter worden, staat een bewoner verslagen voor zijn gesloopte boerderij, raakt Femke onder invloed van een ambitieuze jonge boerin en moet de gemeenschap zich verzetten tegen de bedrijven die van hun grond willen profiteren.

Zoals ik eerder heb geschreven weet ik weinig over deze aardbevingen. Althans ik heb er niet veel over gelezen en weinig over gesproken. Dat is niet goed geweest en daarom ben ik blij dat ik Schokland heb gelezen. Nu besef ik pas wat voor een impact dat heeft gehad (en nog) op de bewoners in het getroffen gebied. Heftig, akelig en heel verdrietig. Af en toe wil je het boek, met de prachtige cover, gewoon door het raam gooien. Je wordt kwaad op de overheid en denkt “hoe kunnen zij dit deze mensen aandoen”.

…en toen kwam er een rapport waarin stond geschreven dat de schade vergoed zou worden. Maar geld kwam er niet. Weer maanden van wachten. En wachten. En wachten.

Zo gaat dat maar door. Een strijd. Onvoorstelbaar en hoe frustrerend moet dat wel niet zijn…?!

Dit boek heeft een actueel onderwerp en is interessant, maar tegelijkertijd is dit ook een heel mooi verhaal. Ik vond vooral de moeizame relatie tussen Femke en haar moeder erg mooi ge- en beschreven. Saskia heeft zich opnieuw weer bewezen. De verhuizing naar het getroffen Groningse platteland en de gesprekken met de vele bewoners die ze heeft gevoerd hebben zeer zeker z’n vruchten afgeworpen.

Voor mij was dit ook een enorme eye-opener. Ik was écht even van mijn stuk toen ik dit boek dichtsloeg…

Advies: kopen en ‘gewoon’ gaan lezen!

 

Lieve groetjes, Moontje

 

 

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: